• pogodzenie

    Ciągle nie mogę się pogodzić z oddzielaniem mobingu od bullyingu i lekceważenie tego drugiego. Przecież one ściśle się łącza! Obie formy to uporczywe nękanie jednych przez drugich, indywidualne albo grupowe. Z bullyingu się nie wyrasta, dlatego tak wielką wagę przywiązuje się w Stanach czy w Australii do przeciwdziałaniu temu zjawisku.W chrześcijaństwie nic nie jest wprost, bezpośrednio od człowieka do człowieka, ale zawsze poprzez trzecią osobę – bozię.

    Jest to sprzeczność z żądaniami co do miłości i wszystkiego innego i czyni z człowieka przedmiot. Ale chrześcijaństwo tak ma: zaprzeczyć sobie, by – strasznie się męcząc – siebie szukać. Zawsze tylko w bozi.

    Między małżonkiem sakrametalnym, a małżonką sakramentalną zawsze jest bozia, i poprzez bozię ze sobą rozmawiają oraz uprawiają komunię ciał. Co było wiadomo do tej pory na temat „duchowości”, zanim zamieściłeś swój oryginalny komentarz?Wg. mnie wcale nie byłaby to przesada, jedynie  klimatyzacja ursynów   ta konieczność pracy nad rozwojem umysłu wynika z elementarnej nieznajomości, co może ją poprawić (pracę umysłu).

    W każdym razie wszytko to ,co się w tej materii robi nie jest tym czym być powinno bo problem narasta i końca nie widać.

    Nie bez przesady powiem , że „pies jest pogrzebany”,przyczyna tkwi w biologii. A to co się dzieje jest jedynie tego skutkiem, tej patologii. Wszelkie opisy i systematyzowanie tego nie rozwiązują żadnego z problemów jakie tworzy realnie patologia rozwojowa umysłu.

    Problem tkwi w ludzkich głowach nie gdzieindziej. Skutki opisałaś z autopsji. Każdy ich doświadczył w mniejszym lub większym stopniu, ale mało kto doszedł do rzeczywistych przyczyn tych zjawisk. Powstały nauki (Z.Freud jego następcy (E.Fromm) i całe szkoły psychoanalizy,psychologii i psychiatrii) , które jednak skutecznie tego nie rozwiązują.

    Ekonomizacja, finansjalizacja wszystkiego zabrały człowiekowi rozum, miast go przydawać. Innymi słowy SYSTEM. Denaturalizacja życia.

    Ciąg przyczynowo-skutkowy nie wziął się z nikąd.

    Jak mawiał klasyk, „nie poznamy prawdy nie poznając przyczyn”. Tylko boję się, może na wyrost, że prawda jest jak dupa , każdy siedzi na własnej.

    Podobny obraz

    Według słowników „duchowy” to taki, który odnosi się do religii lub do wewnętrznego życia człowieka. A w pewnej encyklopedii „duchowość” zdefiniowano jako „działanie człowieka ukierunkowane na świat wartości religijnych” (Encyklopedia PWN).

    To prawda, że cześć osób uważa, iż duchowość w ogóle nie ma związku z wiarą w Boga, lecz z poszukiwaniem wewnętrznego spokoju i sensu życia. Ich zdaniem rozwijanie duchowości nie musi mieć żadnego wymiaru religijnego. Człowiek powinien raczej wejrzeć w siebie, zrozumieć swe najskrytsze uczucia. W pewnym artykule ujęto to następująco: „Prawdziwą duchowość odkrywa się w głębi swego jestestwa. Jest to twój sposób kochania, akceptowania i odbierania otaczających cię ludzi i świata. Nie odnajdziesz jej w kościele ani w wierzeniach religijnych”.

    A zatem, ludzie bardzo się różnią w poglądach na duchowość. Chociaż opublikowano już tysiące książek opisujących, jak ją rozwijać, to trzeba szczerze przyznać, że ich czytelnicy nazbyt często nie czują się usatysfakcjonowani, lecz wręcz zdezorientowani. Dlaczego ?

    Ponieważ większość osób odczuwających potrzebę rozwijania swej duchowości, pomija pewne źródło, które zawiera ponadczasowe rady w sprawach duchowych. Chodzi o Biblię. Księga ta, jak żadna inna, kompleksowo wyjaśnia, jak można się stać człowiekiem duchowym i jakie to przynosi dobrodziejstwa. Bez tej wiedzy, wszelkie dywagacje na temat prawdziwej istoty duchowości, będą pozbawione sensu.

    Ma racje że wszystko łączy się z naszym rozwojem psychicznym i naszą „zwierzęcością” ( zachowanie i hierarcha stadna) i mając tego świadomość możemy zapobiegać niepożądanym zjawiskom. Ja to na własny użytek nazywam „wychodzeniem z jaskini”, rezygnacją z atawistycznych agresywnych zachowań i zastosowanie prostego myślenia – odwrócenie sytuacji i przemyślenie emocji towarzyszących.

    Jedno jest pewne – w każdej sytuacji reagować trzeba, zwracając uwagę na niewłaściwość zachowań i kontrolując własne.


  • Commentaires

    Aucun commentaire pour le moment

    Suivre le flux RSS des commentaires


    Ajouter un commentaire

    Nom / Pseudo :

    E-mail (facultatif) :

    Site Web (facultatif) :

    Commentaire :